Tupungato dag 3

Vanochtend vroeg werden de mountainbikes gebracht. Daarna op weg. Was heel leuk. En heel zwaar. Alles onverhard en klimmen van 1000 naar 1400/1500 meter. Alleen maar vals plat. De Andes en de besneeuwde toppen steeds in zicht. Af en toe een hond die wat vreemd is, dat is wat minder relaxed. Meestal liggen ze gelukkig langs de weg te slapen en reageren niet op fietsers. Freek kreeg lekke band, maar dat is zo fijn hier. Je hoeft je hand maar op te steken en de mensen stoppen om te helpen. Fietsen achterin de bak en terug naar ons dorp gehobbeld met de pick up van vader en zoon die op de terugweg waren naar Tupungato van hoger in de bergen waar het vee staat.

Daarna heerlijk gelunched bij het restaurant bij ons onderaan de berg waar we een beetje toevallig in liepen. Ook hier weer zeer aardige mensen. Een mevrouw die graag Engels sprak wat voor mij handig was, verder hele aardige bediening waar Freek weer goed mee kon praten.

Vanavond een leuke tocht naar monument van Generaal St Martin in de bergen gemaakt. Alles is hier ergens wel naar Gen St Martin genoemd. De bevrijder, samen met Bolivar van Zuid Amerika. Hij is met zijn leger over de Andes getrokken vanuit Chili en wordt gezien als de stichter van Argentinië!!

Onderweg heel veel enorme wijngaarden met soms hele luxe bodega's. Salentein is NLs en vernoemd naar een landgoed in Nijkerk waar ook nog het kantoor zit. Voor het eerst geoogst in 1999/2000. Hebben de wijn mogen verzorgen bij het huwelijk van Max en Wimlex. In totaal bezit Salentein 152.000 ha grond waarop naast de wijngaarden ook nog 45.000 koeien staan voor het beste Argentijnse vlees. Het is allemaal wat . 

Na terugkomst nog heerlijk buiten gegeten. Het is 26 graden.