La Paloma naar Punta del Diablo

Gisterenochtend vertrokken uit La Paloma. Was een fijne plek bij een Franse gastvrouw/heer. Zij zijn 12 jaar geleden uit Aix en Provence naar Uruguay geemigreerd, met toen nog 2 kleine kinderen. Hebben het erg naar hun zin. De ouders van beiden wonen nog in Frankrijk en komen als ik het goed begrepen heb zo om de twee jaar hier naar toe van november tot en met maart. Toen ik Patrick bij aankomst vertelde dat ik wel wat Frans sprak is hij vanaf dat moment elke keer als hij mij zag helemaal los gegaan, daarmee mijn kennis van het Frans grovelijk overschattend! Zij sprak behoorlijk goed Engels want heeft een broer in Los Angeles wonen. Als we met ons 3en spraken (er waren geen andere gasten deze dagen) haalde ik wel alle talen door elkaar.

Mooie rit langs de kust naar Punta del Diablo. Het is een erg groen, licht glooiend landschap. Erg mooi. Gestopt in Aquas Dolces. Een heel klein charmant dorpje. Aangekomen in Punta Diablo bij de cabana van Fabiana. Heel prettige plek in het groen op een kwartiertje lopen van de zee.

De Atlantische Oceaan is indrukwekeend en robuust, mede door de regen en wind van eergisteren. De wind is naar het Zuidwesten gedraaid wat lagere (25-28 graden) temperatuur en drogere lucht betekent. Voor de regen was de luchtvochtigheid echt heel hoog. Bij elke stap brak het zweet je uit.

Freek arriveerde hier om stipt 20.30 met de bus. Samen gegeten en alle verhalen gehoord. Plaatsje is heel gezellig. 

Nu de plannen voor de dag maken!